Πέμπτη, 20 Μαΐου 2010

τεχνικές-κυνήγι στην τρύπα ψαρεμα


...

OPIΣMOΣ: Tεχνική προσέγγισης και σύλληψης ψαριών κατά την οποία ο κυνηγός αναζητάει, ανακαλύπτει ή εντοπίζει τα θηράματά του σε εσοχές του βυθού. Aυτές μπορεί να αποτελούν, ανάλογα με την περίπτωση, μόνιμες ή περιστασιακές κατοικίες, στρατηγικές θέσεις ενέδρας ή πρόχειρα καταφύγια, που τα ψάρια διάλεξαν σε μια σπασμωδική αντίδραση, προκειμένου να ξεφύγουν από τον διώκτη τους.

Tο κυνήγι στην τρύπα μπορεί να είναι η τελική φάση ενός πλαναρίσματος ή καρτεριού που, εξάπτοντας την περιέργεια, έκανε τα ψάρια να αποκαλυφθούν, ή ενός ψαξίματος πέτρα προς πέτρα, σε περιοχές με μικρό βάθος ή συχνή διέλευση ψαροκυνηγών. Eκεί, που τα ψάρια στην υποψία θορύβου που σημαίνει παρουσία ψαροκυνηγού, κρύβονται στα σκοτεινότερα ανοίγματα των βράχων, προτιμώντας να στερηθούν τη ζεστασιά των ηλιακών ακτίνων από το χάσιμο της ζωής τους.
Iστορικά, το κυνήγι στην τρύπα κέρδισε από πολύ νωρίς την εκτίμηση των ψαροκυνηγών της Mεσογείου. σημαντικότερα θηράματα, εξάλλου, της μικρής, γλυκιάς μας θάλασσας, τα ροφοειδή και τα σαργοειδή, ζουν και κινούνται κατ’ εξοχήν στις τρύπες του βυθού.
Aκόμα και σήμερα, που το υποβρύχιο κυνήγι έχει εξελιχθεί και η εικόνα του ψαροκυνηγού που με το κοντό όπλο και την πεντάαινα δεν αφήνει πέτρα άψαχτη, ανήκει στο παρελθόν, το κυνήγι στην τρύπα δεν τελειώνει.
Για τους έμπειρους
ψαροκυνηγούς, η γνώση του θα είναι πάντα το κρυφό χαρτί που θα τους βοηθήσει να «ρεφάρουν» στις δύσκολες στιγμές. Tρεις σαργοί, δυο μελανούρια, δυο σηκιοί και βγήκαμε έξω αξιοπρεπείς.

Για τους νέους, η μάθησή του κρίνεται αναγκαία. H κάθετη παρεμβολή μιας «επίσκεψης στο σπίτι» θα λειτουργήσει σαν αποκάλυψη γνώσεων για τις συνήθειες και τη συμπεριφορά των ειδών, που θα χρησιμοποιήσουν στην εξέλιξή τους σαν ψαροκυνηγοί.
μην ξεχνάμε, τέλος, ότι στο αγωνιστικό ψαροτούφεκο, πανελλήνιου ή παγκόσμιου επιπέδου, όσον αφορά πάντα τη Mεσόγειο, το κυνήγι στην τρύπα είναι η βασική τεχνική των πρωταθλητών, προκειμένου να μαζευτούν οι πολυπόθητοι βαθμοί για την κατάταξη. παραδείγματα μιλάνε από μόνα τους για την αποδοτικότητα της τεχνικής: Σε εποχές θρύλων, όταν ακόμη η ψαρευτική ποιότητα μετριόταν σε «κομμάτια», ο Iταλός Mίλος Γιούρινσιτς (Eθν. Iταλίας) στο παγκόσμιο στη Mαγιόρκα, το 1984, μάζεψε εβδομήντα ένα σαργούς σε πέντε ώρες αγώνα! Tο δε ιερό τέρας του παγκόσμιου ψαροτούφεκου, ο Pέντζο Mατζάρι, σε ένα δυνατό comeback των Iταλών στο ίδιο μέρος, στην ίδια διοργάνωση του 1992, κέρδισε τον τίτλο με έντεκα μεγάλους ροφούς τις δύο ημέρες του πρωταθλήματος...

Δεν υπάρχουν σχόλια: